facebook

Ik schrok me onlangs een ongeluk toen ik een artikel onder ogen kreeg over het aantal ondernemers die te maken krijgen met burn-out. Ik vind het artikel niet meer terug (ik zal het onbewust zo snel mogelijk uit mijn zicht en mijn hoofd gewild hebben), maar als ik het me goed herinner ging het om 1 op 3 ondernemers!

Ondersteboven was ik ervan… nu nog.

Nu weet ik wel iets over burn-out en wat ik heb onthouden is dat net die mensen die super gepassioneerd zijn en dikwijls niet het gevoel hebben dat ze “teveel” doen, ermee te maken krijgen.

Dan zijn die cijfers wel enigszins logisch, denk ik. Want je toch wordt alleen maar ondernemer als je écht écht écht iets wil doen.

Want nee, het is niet altijd een “walk in the park”.

Het valt soms ook wel dik tegen.

Je moet echt wel weerbaar en flexibel zijn en vooral een heel sterke wil én mindset hebben.

Anders lukt het niet, want dan word je gewoon OMVER geblazen door alles wat er op je afkomt. En dan spreek ik niet alleen over hoe je klanten binnenhaalt en marketing voert, maar ook nog eens hoe je omgaat met jaloezie, pestgedrag, ruzie-stokerij,… Want ondernemers zijn dan ook nog eens niet echt lief voor elkaar.

Over die minder leuke kant wordt niet vaak over gesproken, merk ik. Misschien omdat we alleen de mooie kanten willen laten zien of misschien omdat we ons niet publiekelijk kwetsbaar durven opstellen.

Want je moet een voorbeeld zijn. Je mag vooral niet “normaal” of “gewoon mens” zijn. Nee, dat is uitgesloten.

Ik word er een beetje moe van, eerlijk gezegd. Laten we even uit de biecht klappen met z’n allen en ons hart eens luchten. Wat denk je?

Even een persoonlijk statement: als ik Emilie niet als top-partner had, zou ik nooit zover hebben gestaan met mijn bedrijf.

Nu we met twee zijn, gaat het ons zoveel gemakkelijker af. Omdat we een klankbord zijn voor elkaar, waardoor we elkaar kunnen stimuleren en motiveren. Zo maken we veel sneller de juiste beslissingen en creëren we dus “shortcuts” naar ons succes.

Maar dan nog! Wij lopen soms ook de muren op van frustratie hoor. En het gaat echt niet altijd zo gemakkelijk voor ons.

Het is uiteraard niet zo dat het geld gewoon binnenstroomt zonder dat we daar iets moeten voor doen.

Natuurlijk niet! Dat is bij niemand zo!

Ja, je kan het “vanzelf” laten lopen. Dat doen wij ook, door zoveel mogelijk te automatiseren, zodat de hoeveelheid potentiële klanten vanzelf aangroeit.

Wij streven er naar om 20% van onze tijd in ons bedrijf te werken, zodat we de rest ofwel vrije tijd hebben ofwel aan ons bedrijf kunnen werken.

Maar eer wij tot die formule zijn gekomen die voor ons goed werkt, hebben we VEEEEEEEEEL dingen geprobeerd, getest, geëvalueerd en bijgestuurd en opnieuw geprobeerd.

Het is voor ons, net zoals voor iedereen een parcours met vallen (veel en hard) en weer opstaan.

Als we allemaal wat eerlijker zouden zijn (de business coaches incluis), dan zou er misschien een realistischer beeld ontstaan van wat ondernemen echt betekent en we ons misschien niet collectief te pletter lopen tegen muren.

Zeker voor vrouwen. Dat blijft toch iets aparts. Een man die zelfstandig iets opstart, da’s toch altijd direct serieuzer dan wanneer een vrouw het doet. Niet in onze ogen, wel in die van de rest blijkbaar.

Pas op, wij zijn geen feministen. Voor ons is iedereen gelijk.

Maar wij moeten als vrouwen precies toch wat harder bewijzen dat we het kunnen.

Anyway, wij zouden het mega-geweldig vinden als er wat meer vrouwen met ballen durfden te zeggen waar het op staat.

Nog even voor alle duidelijkheid, voor ons wegen de minder leuke dingen helemaal niet op tegen alle toffe momenten en voordelen van het ondernemerschap. Wij zouden het niet anders willen.

Maar…

NO MORE SHAME, LADIES!

Dat moet nu maar eens gedaan zijn. Doen jullie met ons mee? Wij dragen jou alvast een heel warm hart toe.

YOU ARE GOLD

-xo- Valerie

Pin It on Pinterest